الک آزمایشگاهی

تماس با کارشناسان بخش فروش: 40881249 - 021

تاریخچه الک آزمایشگاه

جداسازی ذرات جامد با روش الک کردن، نخستین بار توسط اجداد ما در قرون گذشته و تلاش آنان برای بدست آوردن فلز از درون خاک، انجام میگرفته است. اجداد ما الک را از تخته ای پوشیده از سوراخ های ریز و دزشت و یا بافته شده توسط موهای یال اسب، یا الیاف حصیری یا حتی موی انسان می ساختند. در قرن 15 میلادی المانی ها برای اولین بار از توری های بافته شده فلزی که تکامل یافته تر از الک های سنتی باستانی بود، استفاده کردند. قاب چوبی این الک ها پیشرفت قابل ملاحظه ای را نشان میداد ولی همزمان با پیشرفت ماشین های الک کردن برقی، بطور عمده ای ظرفیت مواد الک شده افزایش یافت.
هرچه روش های خردایش و الک کردن پیشرفت نمود، نیاز به ابزارهای دقیق تری جهت مقایه مواد الک شده بیشتر احساس گردید، تا در هنگام فروش مواد جامد، به کار اندازه گیری و دریافت سفارشات کمک نماید. به کار گیری توری بافته شده از سیم های فلزی که به یک قاب مناب دوخته شده بودند، طبقه بندی ذرات را به یک پایه اصولی و علمی تبدیل نمود.
این نوع الک های آزمایشگاهی درهارا به روی دانش اندازه گیری پراکندگی ذرات و نحوه پخش آنان از بالا به پائین تا حد 5 میکرون گشود.

با رشد روز افزون صنعت نیاز بکارگیری الک های بسیار دقیق بیشتر احساس گردید، تا وسایل کنترل دقیق تری در خردایش، آسیاب کردن و الک نمودن بکار گرفته شود. در تمامی ادوار الک های مورد نیاز توسط واردات از کشورهای سازنده خارجی صورت می گرفت تا در سال 1365 به همت یک سازنده ایرانی، نخستین الک های تولید داخل به بازار عرضه گردید.

الک آزمایشگاهی چیست؟

الک، غربال، سرند یا پرویزن ابزاری است برای جدا کردن اجسام ناخواسته به وسیله یک تور بافته شده.

از جمله کاربرد های الک در صنایع، می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

فهرست